Ur. 1956. Malarz i pedagog, dziekan Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Autor kilkunastu wystaw indywidualnych
i uczestnik wielu wystaw zbiorowych w Polsce i za granicą.
W swojej pracy odszedł od klasycznie rozumianego warsztatu malarskiego
i koncentruje się na poznawaniu granic pojęcia obrazu. Posługując się techniką druku i kolażu, wskazuje na wieloznaczność związków zachodzących między materią natury i materią kultury. Przestrzeń i światło mają w jego obrazach sens symboliczny, a może nawet religijny. Radykalizm postawy tego artysty polega na świadomej ascezie w dziedzinie plastycznych środków wyrazu, na redukcji kolorystycznej (czerń i biel) oraz rezygnacji ze spontanicznego gestu malarskiego. Ślad ręki został tu zastąpiony śladem oka. Myślenie o powierzchni obrazu ustąpiło miejsca myśleniu o warstwowej (czasowej) strukturze obrazu. Paradoksalnym następstwem takiego podejścia do malarstwa jest świeżość wizji i spotęgowanie działania obrazu.

Janusz Marciniak